Idea Effect : Aloha pix

I found this song in Devil wares prada Movie..I love it So much !!!!

เวลาอ่านบทสัมภาษณ์ใน Pulp คอลัมภ์ 10 หนังในดวงใจ มักจะคิดเสมอว่าถ้าเราถูกสัมภาษณ์มั่งเราจะเอาเรื่องอะไรมามาบอกเค้าดีนะ ......
เรื่องแรกที่จะคิดถึงคือเรื่องนี้ (เรื่องที่สองเดี๋ยวจะตามมา ในไม่ช้า )
...Children Of Heaven...
...คำเตือน บทวิจารณ์มีการเปิดเผยเนื้อหาของหนัง....
...จำไม่แม่นว่าดูหนังเรื่องนี้ครั้งแรกสมัยเรียนปี2 หรือปี3 เป็นปีที่เริ่มได้เรียนวิชาภาพยนตร์ หลังมหาลัยมีโฮมเธียเตอร์เล็กๆที่มักจะนำหนังดีหาดูยากมาฉาย และขายตั๋วให้นักศึกษาราคา 30 บาท (มั้ง) ตอนนั้นไม่รู้หรอกว่ามันได้รางวัลอะไรมาบ้าง รู้แต่ว่าเป็นหนังอิหร่าน เกี่ยวกับเด็กชาย,น้องสาว และรองเท้า !!!!
...เริ่มต้นผู้กำกับไม่รีรอที่จะเปิดตัวพระเอกตัวน้อยๆขนตายาวฟ้อย (คล้องจองแบบไม่ตั้งใจ) ไปรับรองเท้าน้องสาวที่ร้านซ่อมรองเท้า (คล้องจองอีกละ) รองเท้าสีแดงเก่าเก็บคู่เล็กที่มองดูก็รู้ว่าใส่มานานและถูกซ่อมมาหลายรอยแล้ว เด็กชายแวะที่ร้านขายผักก่อนกลับบ้านและวางรองเท้าไว้หน้าร้าน ซื้อของเสร็จจะหยิบรองเท้าที่วางไว้แต่มันดันหายจ้อยไปไหนซะแล้ว จริงๆคนดูรู้ว่ามีคนเก็บของเก่าเก็บไป แต่มีเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้และพยายามควานหารองเท้า พลิกถาดผัก..ถาดโน้น..ถาดนี้ จนโดนเจ้าของไล่ตะเพิดเพราะทำผักกระจัดกระจาย
...ฉากต่อมาคนดูจึงได้รู้จักเด้กน้อยมากขึ้น ผ่านฉากในบ้าน เขาชื่ออาลี มีน้องสาวหน้าตาน่ารักอายุประมาณ7-8 ขวบ นอกจากนั้นบ้านหลังเล็กหลังนี้ ยังประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และน้องสาวตัวเล็กแบเบาะอีกคน บ้านของอาลีอยู่ในขั้นที่เรียกว่ายากจน เพราะพ่อต้องทำงานหาเช้ากินค่ำ ส่วนแม่เป็นเพียงแม่บ้านที่อยู่บ้านเลี้ยงน้องคนสุดท้อง หากจะซื้อของอะไรใหม่ซักอย่าง ก็ต้องเก็บเงินเป็นแรมปี ซึ่งอาลีเองก็รู้ถึงความเป็นไปในข้อนี้ดี ดังนั้นเด็กชายตัวน้อยของเราจะแก้ปัญหาเรื่องที่ทำรองเท้าน้องสาวหายไปยังไง ในเมื่อถ้าบอกพ่อ อาลีต้องถูกดุและโดนฟาดก้น และพ่อก็ต้องลำบากเพื่อที่จะหาเงินมาซื้อรองเท้าใหม่ให้น้องสาว...เอาล่ะ เราไปดูกันว่าอาลีจะทำไงต่อ
...อาลีกระซิบบอกน้องสาวว่าทำรองเท้าหายไป และห้ามบอกพ่อเด็ดขาด น้องสาวกลั้นน้ำตาเอาไว้ทั้งที่อยากจะร้องไห้ที่รองเท้าคู่เดียวที่มีดันมาหายไปซะนี่ เช้าวันรุ่งขึ้นข้อตกลงระหว่างสองคนก็เริ่มต้นเมื่อเด็กสองคนต้องไปโรงเรียน น้องสาวสวมรองเท้าผ้าใบสีน้ำตาลที่หลวมโครกด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ใช่แล้วค่ะ มันคือรองเท้าของอาลีนั่นเอง หนังสื่อถึงความคิดแบบเด็กๆด้วยภาพเด้กผู้หญิงยืนเข้าแถวเคารพธงชาติเหมือนบ้านเราเด๊ะ หน้าตาเด็กน้อยเต็มไปด้วย ความอายกึ่งเศร้าเมื่อมองดูรองเท้าเด็กหญิงคนอื่นๆที่สวยงามและพอดีเท้า เด็กน้อยทำได้ณ ตอนนั้นดีที่สุดก็แค่เพียงใช้เท้าข้างซ้ายทับเท้าอีกข้างเพื่อให้ความน่าเกลียดบนเท้าปรากฏให้น้อยที่สุด..เช้าอันแสนจะยาวนานของเด็กหญิงผ่านไปเวลาบ่ายก็มาถึงเด็กหญิงเลิกเรียนและรีบวิ่งออกจากโรงเรียนเพื่อไปพบพี่ชายที่รออยู่มุมตึกด้วยความกระวนกระวายใจ มาถึงตอนนี้คนดูก็ร้องอ๋อในใจว่าที่แท้เด็กสองคนก็ใช้รองเท้าคู่เดียวกันเพื่อใส่ไปโรงเรียน เป็นการสับเปลี่ยนรองเท้าระหว่างวันนั่นเอง หลังจากที่เด็กชายสวมรองเท้าเค้าก็รีบวิ่งไปเข้าโรงเรียนแบบสายโด่ (ไม่ใช่สิ บ่ายโด่ต่างหาก)
...หนังดำเนินเรื่องรวดเร็วตามสมควรในองค์นี้เพื่อเร่งให้คนดูได้ซึมซับว่าในแต่ละวันเด็กสองคนต้องเจออะไรบ้าง ไม่ว่าจะเป็นการที่เด้กหญิงทำรองเท้าตกคลอง จนรองเท้าเปียกและต่างต่อว่ากันและกันตามประสาเด็ก อาลีเองก็ไปโรงเรียนสายจนโดนคุณครูที่โรงเรียนฟาดก้น แต่คุณครูไม่ยักกะตามไปดูต้นเหตุว่าทำไมถึงได้มาสายทุกวัน (ไม่เหมือนคุณครูของวัลลี บ้านเรา หุๆ ) และในองค์นี้ของหนังนี่เองที่หนังใช้นำเสนอสองฉากที่สำคัญ
...ฉากแรกเนื่องมาจากอาลีเป็นเด็กหัวดีสอบได้ที่1 ของห้อง(นี่ขนาดไปสายทุกวันนะเนี่ย) คุณครูเลยให้ปากกามาด้ามนึงเป็นรางวัล อาลีเอาปากกาด้ามนี้ไปให้น้องสาวเพื่อปลอบใจที่ทำรองเท้าเจ้าตัวน้อยหายและต้องคอยมาวิ่งเปรี้ยวทุกวันแบบนี้ และเพราะปากกาด้ามนี่แหละ ที่เด็กหญิงเผลอทำตกและนำเราไปพบกับเด็กผู้หญิงอีกคนที่เก็บปากกาได้และนำมันมาคืน(บทรีบบอกคนดูว่า เด็กคนนี้เป็นคนซื่อสัตย์นะ เก็บปากกาสวยหรูได้แต่กลับเอามาคืนเจ้าของ) แต่สิ่งที่เด็กหญิงตัวน้อยสนใจกลับไม่ใช่ปากกาที่ได้คืน แต่เป็นรองเท้าที่สวมอยู่บนเท้าของเด็กน้อยอีกคน ใช่แล้วค่ะ มันคือรองเท้าที่เราเห็นในฉากแรกของหนัง มาถึงตอนนี้บททำให้เราได้รู้ครึ่งนึงแล้วว่ารองเท้าสีแดงหายไปไหน ไม่ถึง1นาทีหนังก็พาเราไปพบคำเฉลยอีกครึ่งที่เหลือ เมื่อสองคนพี่น้องพยายามทำตัวเป็นนักสืบตามเจ้าของใหม่ของรองเท้าแดงไปถึงบ้านสภาพโทรมๆและพบว่าพ่อของเด้กคนนั้นก็คือคนเก็บของเก่าในฉากแรกและมีแม่เป็นคนตาบอด !!!! (จี๊ดดดด)ไม่รู้ว่าที่อิหร่าน ต้องยากจนแค่ไหนถึงจะเรียกว่ายากจนมาก แต่ดูจากภาพที่สองคนพี่น้องมองเด็กคนนั้นคือยังมีคนที่ด้อยกว่าพวกเขาสองคนซะอีก !!!
...อีกฉาก ที่ถือเป็นเนื้อแท้ของหนังเรื่องนี้คือฉากสระน้ำหน้าบ้านที่สองพี่น้องมักใช้มันทั้งซักผ้า เลี้ยงปลาทอง และช่วยกันซักรองเท้าผ้าใบเก่าๆที่ใช่ร่วมกัน หนังนำเสนอแบบเหนือจริงเล็กน้อยแต่งดงาม ไร้บทสนทนาของตัวละคร เด็กสองคนยิ้มให้กันและกัน ระหว่างที่ซักรองเท้าที่สุดแสนจะเก่าพัง ฟองลอยฟ่องขึ้นบนฟ้า ปลาทองว่ายวนไปมาคล้ายจะมีความสุขไปกับเด็กสองคน....
...กลางเรื่องบทหนังพาเราไปสัมผัสครอบครัวของอาลีมากขึ้น เมื่อการวิ่งเปรี้ยวของสองคนจบลง เพราะถึงเวลาปิดภาคเรียนแล้ว อาลีต้องออกไปช่วยพ่อที่ปั่นจักรยานเข้าไปในเขตบ้านคนรวยเพื่อรับจ้างทำสวน รายได้ดีแต่ไม่ทันจะได้เป็นกอบเป็นกำพอที่อาลีจะกล้าขอให้พ่อซื้อรองเท้าให้น้อง จักรยานเจ้ากรรมก็ทำพิษเกิดอุบัติเหตุทำให้พ่อและอาลีไม่สามารถออกไปหารายได้แบบนั้นอีก (ว้า)
...อย่าเพิ่งคิดว่าทำไมหนังมันมีแต่อะไรๆ ผิดหวังแบบนี้นะ เพราะเมื่อเปิดภาคเรียนความหวังเรืองรองอันสุดท้ายก็เกิดขึ้นต่อหน้าอาลี เมื่อที่โรงเรียนประกาศรับสมัครนักวิ่งเพื่อเป็นตัวแทนไปแข่งขันในจังหวัด รางวัลที่ 1 คือได้ไปทัศนศึกษาที่ไหนซักที่จำไม่ได้แฮะ แต่สิ่งที่อาลีสนใจกลับเป็นรางวัลที่สองนั่นคือได้รองเท้ากีฬา1คู่ใหม่เอี่ยมนั่นเอง (เขาบอกกับน้องสาวว่าถ้าได้จริงๆจะบอกกกรรมการให้เปลี่ยนเป็นรองเท้าผู้หญิงแทน อิอิ)
...มาถึงตอนนี้คนดูเทใจให้อาลีน่าจะหมดทั้งใจแล้ว เชียร์ให้เขาวิ่งเข้าที่สองอย่างที่เขาตั้งใจไว้(ลุ้นถึงลุ้นโคตรๆ ด้วยภาพสโลโมชั่นสไตล์จอนวูเลย) แต่หนังก็หักหาญน้ำใจคนดูอีกรอบปล่อยให้อาลีวิ่งเข้าที่ 1 ซะงั้น (ว้า) น้ำตาที่เขาร้องไห้ไม่ใช่ดีใจเพราะวิ่งได้ที่1 แต่เสียใจ(จริงๆนะ)ที่ต้องอดได้รองเท้าไปฝากน้อง
...หนังไม่พยายามสรุปด้วยบทสนทนาแต่ปิดฉากลงด้วยภาพของพ่อที่ไปเลือกรองเท้าสีแดงคู่ใหม่ให้ลูกสาว และมีปลาทองว่ายวนในสระหน้าบ้านอย่างมีความสุขที่สระหน้าบ้านของเด็กสองคน
.....................................................
Children of heaven เต็มไปด้วยบทสนทนาน่ารักๆ อย่างที่เราพบเจอได้ในชีวิตจริงภาพในหนังตรงไปตรงมา และถึงจะเป็นหนังดราม่าที่ดูแล้วถึงกับร้องไห้แต่ไม่มีบทที่จงใจเค้นน้ำตาคนดูเหมือนหนังเกาหลีที่มาตีตลาดในไทยหลายๆเรื่องในปีนี้
หนังเรื่องนี้ 5 ดาวในใจค่ะ
....................................................
เรื่องหน้าจะเขียนถึงหนังเล็กๆอีกเรื่อง ได้ดูเมื่อปีที่แล้ว แล้วชอบมาก Where's the truth lies เป็นหนังอีกแนวที่ดูแล้วหนุกมั่กๆๆ

Start:

Sep 23, '06 11:00p

Landing at 15.15

Waiting for a while

ได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกตอนดูหนัง 5x2 หนังฝรั่งเศสของผู้กำกับฟรองซัวร์ แต่ใช้เพลงอิลาลี่ทั้งเรื่อง ฉากนี้มันเข้ากับอารมณ์ของเพลงและสไตล์การร้องเพลงแบบนี้เหลือเกิน สามีกะภรรยาผู้รู้อยู่แก่ใจทั้งสองคนว่าไม่มีเยื่อใยไมตรีต่อกันแล้ว อยู่ท่ามกลางพี่ชายสามีและแฟนพี่ชาย ทั้งคู่เป็นคู่เกย์ ภรรยาอยู่ในอามรณ์ประมาณว่า เชอะ!!! เชิดใส่สามีสุดฤทธิ์ แล้วก็ออกไปเต้นรำเคลิบเคลิ้มในเพลงนี้กับพี่ชายสามีที่เป็นเกย์นั่นแหละ ฮึ่มมมม !!! ชอบหนังเรื่องนี้ ชอบเพลงเพลงนี้เช่นกัน ปล.ชอบถึงขนาดเอามาทำเป็น ringtone เลย ลองฟังดูนะ ถ้าชอบก็ไปหาหนังมาดูต่อได้เลย ยังมีให้เช่าตามร้านซีดีทั่วไป